Het informatiecentrum informeert over:
De oertijd, de oerkrachten – vulkanen
Zij ontstaan in de dieptes van onze aarde en veranderen, of vernietigen, binnen seconden prachtige landschappen. Gedurende een tijdperk van duizenden jaren schept de natuur nieuwe, idyllische gebieden. De oostelijke Eifel werd ook duizenden jaren geleden door vulkanische activiteit gevormd. De laatste eruptie was de Laacher meer uitbarsting ongeveer 13.000 jaar geleden.
Het informatiecentrum Plaidt-Saffig vertelt de geschiedenis en verhalen over de Oostelijke Eifelvulkanen. Kom langs en beleef hoe ons landschap ontstond en op welke manier de mensen het vulkanische gesteente benutten. Bezoek de twintig projecten van het vulkaanpark Oostelijke Eifel.
Vulkanische tentoonstellingsstukken
"Vulkanen van de Oostelijke Eifel – een gloeiend heet verhaal“ is de titel van de 25 minuten durende film in het informatiecentrum. Door middel van indrukwekkend filmmateriaal en computeranimaties wordt de ontstaansgeschiedenis van het Oostelijke Eifel landschap gedurende de laatste 200 000 jaar levendig getoond.
Op de „Points-of-Information“, d.w.z. de computer informatiezuilen, kunnen de bezoekers gericht eigen informatie over het vulkanisme is de Oostelijke Eifel samenstellen.
Duidelijk fotomateriaal van recente vulkaanerupties wekken het scenario in de Oostelijke Eifel honderd duizenden jaren geleden tot nieuw leven.
Tentoonstellingsstukken, zoals b.v. een basaltbom, stellen het gehele palet aan vulkanisch gesteente voor.
Archeologische tentoonstellingsstukken
7 000 jaar oud is de geschiedenis van de ontginning van vulkanisch gesteente en de handel daarvan in de Oostelijke Eifel. Grote afbeeldingen in lichte ruimtes tonen de geschiedenis van de ontginning tussen Andernach en Mayen – vooral gedurende de Romeinse tijd.
Het model van een Romeins vrachtschip staat als symbool voor de handel in de Klassieke Oudheid. Vanuit Andernach gingen producten uit de Oostelijke Eifel op weg naar verre delen van de toenmalige wereld, b.v. tot naar Brittannië.
Tentoonstellingsstukken, zoals molenstenen en de trap van een Romeinse steengroeve, tonen de bezoekers onder welke omstandigheden in de Klassieke Oudheid tufsteen en basalt werden afgebouwd en tot welke producten de stenen werden verwerkt.
